کلمه کريستال مايع مفهوم متناقضي دارد. ما کريستال را به عنوان ماده جامدي چون کوارتز و معمولاً به سختي سنگ مي شناسيم و مايع معناي کاملاً متفاوتي دارد. چگونه ماده اي مي تواند هر دو را داشته باشد؟ در اين مقاله، مي آموزيم که کريستال مايع بر اين نيرنگ خارق العاده پيروز مي شود .
امروزه استفاده از علائم حیاتی و خصوصیات فردی اشخاص برای تشخیص هویت خودکار، در بسیاری از مراکز امنیتی و تجاری به امری عادی مبدل شده است. این روشها بدلیل مزیتهایی که نسبت به شیوه های دیگر تشخیص هویت همانند رمزعبور دارند، پیشرفت شایانی کردهاند و استفاده از آنها افزایش یافته است. این روشها بدلیل یکتایی پارامترهای شناسایی افراد و عدم وجود مشکلاتی همانند فراموشی، گم کردن و یا دزدیده شدن که در استفاده از رمزعبور یا کارت رمزدار وجود دارد، از لحاظ امنیتی برتری دارند. اما شاید برای شما جالب باشد که چگونه از این روش استفاده میشود.
هر روز، نمایشگرهای کریستال مایع یا LCD را در اطراف خود می بینید؛ از تلفن همراهتان گرفته تا ساعت دیجیتالی یا نمایشگرهای تلویزیون و کامپیوتر.
همه ما در فیزیک خوانده ایم که سه حالت ماده وجود دارد: جامد، مایع و گاز، مولکول های جامد در قید نیروی بین مولکولی هستند و به همین دلیل، با نظم مشخصی، جسمی معمولاً سخت را تشکیل می دهند. در مقابل مولکول های مایع از نیروی جاذبه مولکولی کمتری برخوردار هستند ولی باز هم این نیرو به اندازه ای است که آنها را با هم متحد قرار دهد و مانند گاز آزادانه در محیط، به صورت بی نظم حرکت نکنند. در این میان، بعضی مواد حالتی بین مایع و جامد به خود می گیرند. به این معنی که هم مانند جامد در قید نیروی بین مولکولی هستند و هم مانند مایع به حالت سیال حرکت می کنند. کریستال مایع بیشتر به حالت مایع تمایل دارد تا جامد. با این حال، مقدار گرمایی که برای مایع کردن کریستال جامد نیاز است، تقریباً زیاد می باشد. به همین دلیل است که صفحه نمایش های LCD، در دماهای مختلف رفتار غیرعادی از خود نشان می دهند. با توجه به نوع کریستال، انواع مختلفی از کریستال مایع وجود دارد. نوعی از کریستال مایع که از آن در ساخت LCD استفاده می شود، نسبت به عبور جریان، رفتارهای مختلفی از خود نشان می دهد. یکی از این رفتارها، عبور و گسیل نور از خود است.
مهمترین تفاوت میان http با https امنیت و حفظ اطلاعات مربوط به شماست.
HTTP مخفف شده HyperText Transport Protocol است كه به زبان ساده یك پروتكل (یك زبان) جهت رد و بدل اطلاعات میان سرور و كاربر است. لغت S است كه تفاوت میان HTTP و HTTPS را ایجاد می كند. لغت S مخفف كلمه Secure به معنی امن است.
در موقع ورود به وب سایتها، به طور معمول عبارت //:http در جلوی آدرس سایت ظاهر میشود. این بدین معناست كه شما در حال بررسی سایت با استفاده از زبان معمول غیر امن هستید. به زبان دیگر یعنی ممكن است شخص سومی (در اینجا شخص هر چیزی معنی میدهد، مانند برنامه كامپیوتری - هكر - …) در حال ثبت اطلاعات ارسال رد و بدل شده شما با وب سایتی كه در آن حضور دارید، باشد. در صورت پر كردن فرمی در وب سایت، شخصی ممكن است به اطلاعات وارد شده بوسیله شما دسترسی پیدا كند. به این دلیل است كه هرگز نباید اطلاعات كارتهای اعتباری اینترنتی خود را از پروتكل //:http در سایت وارد كنید. اما در صورت شروع شدن نام وب سایت با //: https، این بدین معناست كه كامپیوتر شما در حال رد و بدل كردن اطلاعات با سایت با زبانی است كه شخص دیگری قادر به استفاده از آن نیست.
*در اینجا چند نكته قابل تامل است:
